Je had vertrouwen in een persoon, daar twijfelde je niet aan. Jullie stonden voor elkaar klaar, tot dat ene moment. Het vertrouwen is gebroken, het lukt niet meer om dit te herstellen. Dit doet pijn, het doet je verdriet en je voelt je alleen. De persoon die zo belangrijk voor jou is geweest, is niet meer (actief) in jouw leven. Of het vertrouwen is niet meer zoals het was. Nieuwe mensen leren kennen is niet een probleem. Je bent voorzichtig in wat je deelt, je durft jezelf niet echt te laten zien. Bij alles wat je doet en zegt denk je na, als je maar niet te veel zegt. Stel dat deze nieuwe persoon jou ook zal kwetsen? Dit gevoel wil je niet meer voelen.Â
Het is volkomen te begrijpen dat jij die pijnlijke situatie niet nog een keer wil meemaken. Je bent misschien wat wantrouwig(er) geworden, je wil misschien wel open zijn. Maar er is een stemmetje dat zegt dat je voorzichtig moet zijn. Het is gezond om niet bij iedereen gelijk heel je levensverhaal neer te leggen. Vertrouwen heeft tijd nodig om op te bouwen. Er is alleen geen garantie dat het vertrouwen niet nog een keer geschaad zal worden. Niemand is niet perfect en wij maken allemaal fouten. Dit is een ding wat zeker is. Het leven is eenzaam wanneer je niemand kan toelaten. De muur die je bouwt wordt met de tijd groter en dikker. Om dit af te bouwen, om dit te doorbreken is hard werk.Â
Vertrouwen opbouwen gaat makkelijker dan herbouwen. De keuze is aan jou, wil jij deze muur afbreken? Dan zul je meer van jezelf moeten laten zien, dan zul je moeten gaan vertrouwen. Mensen zullen jou teleurstellen. Hoe ga jij met deze teleurstelling om? Ga jij hierover in gesprek met de ander? Door in gesprek te gaan kan duidelijk worden wat er is gebeurd. Maar wanneer je in verwijten praat doe jij jezelf en de ander te kort.Â
Het is makkelijk om boos te zijn op de ander en om deze boosheid vast te houden. Jij bent gekwetst en dat doet pijn. De ander gaat verder en is zich niet bewust van jouw boosheid. Jij wilt excuses, maar dit zal je lang niet altijd ontvangen. Zolang jij deze boosheid blijft vasthouden, zal dit je energie blijven kosten. Het kost energie om jouw muur staande te houden, mensen op afstand houden en om op te passen dat je niet te veel deelt. Je raakt uitgeput en je hebt dit niet eens door. Door je aandacht op iets anders te focussen, op herstel, zul je minder uitgeput zijn. Wanneer je anderen toelaat en jij je niet meer alleen voelt, zal de last ook minder zwaar voelen. Deze keuze levert je veel op. Voordat dit je wat kan opleveren zul je aan de slag moeten, hard werken. Dit is niet altijd makkelijk. Het zal pijn doen, het zal verdrietig zijn. Het is het waard om deze strijd met jezelf aan te gaan, je zult groeien als persoon. Lukt dit je niet alleen? Dan kun je altijd in de omgeving op zoek gaan naar steun, dit kun je ook bij een professional doen.Â
Je kan ook zelf iemand in je omgeving hebben die het lastig vindt om jou toe te laten. Wees geduldig met deze persoon. Het is geen probleem om dit bespreekbaar te maken. Probeer dit op een neutrale manier te doen, zonder verwijten, zonder met je vinger te wijzen. Ga op zoek naar een opening. Dit kan op een moment zijn dat je ziet dat de ander voorzichtig aan iets deelt, dat kan een moment zijn om hier op door te kunnen gaan. Wanneer de ander een grens aangeeft of er nog niet aan toe is om het hier over te hebben, respecteer de ander hierin. Laat weten dat jij er bent en zal wachten tot de ander aangeeft dat deze er klaar voor is. Jij weet niet wat de ander heeft meegemaakt. Wees geduldig en begripvol, als jij in diezelfde situatie zou zitten zou jij het begrip en geduld waarderen.
Wil jij meer weten over dit onderwerp? Misschien herken jij jezelf in dit stukje of herken je een ander? Laat dit dan vooral aan ons weten. Wij willen graag met jou in contact komen. Deel deze blog met je naasten.